ผมเป็นคนที่ไม่เคยเก็บห้องได้เรียบร้อย อาจจะดูซกมกไปบ้าง แต่จริงๆแล้วผมรักความสะอาดนะ ถึงรอบๆตัวจะไม่ค่อยสะอาดก็เถอะ

โต๊ะทำงานของผมมักจะรกเสมอตลอดเวลา เอกสารเอย อะไหล่เอย สารพัดขยะเอย... บางทีมองโต๊ะตัวเองแล้วไม่มีอารณ์ทำงานเลยก็บ่อย (ซึ่งก็เป็นเหตุผลการอู้งานได้เหมือนกัน)
ผมเคยนั่งนับ ทุกๆวันทำงาน โต๊ะของผมจะมีของเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสองชิ้นทุกวันๆ โดยที่บางวันผมเคลียงานออกจากโต๊ะไม่ได้เลยซักชิ้น
บางทีผมก็เกรงใจแม่บ้านเหมือนกันนะ แกเข้ามากวาดใต้โต๊ะผมไมได้เลย มันไม่มีช่องทาง

แต่ผมก็ไม่เคยประสบปัญหาในการหาอะไรบนโต๊ะของผมนะ เว้นแต่หลังจากที่ผมพยายามทำความสะอาดโต๊ะ (สอง สามเดือน ทำซักครั้ง) ซึ่งหลังจากที่ทำ ผมมักจะหาอะไรไม่ค่อยเจอ

ที่ห้องพัก รายรอบเตียงมักจะระเกะระกะไปด้วยของต่างๆอะไรบ้างก็ไม่รู้ ประมาณว่าอะไรพอจะวางตรงไหนได้ ทิ้งตรงไหนได้ มันก็จะอยู่ตรงนั้นไปจนกว่าจะได้ถูกหยิบใช้อีกครั้ง
เสมอๆที่ผมกลับมาจากทำงานแล้วถอดเสื้อ ถอดกางเกงโยนไว้บนที่นอน คอมโนตบุควางไว้แถวๆนั้น แล้วก็แทรกตัวตามช่องว่างที่เหลือ นอนกลิ้งๆไปกับมัน
ว่ากันง่ายๆ ก็คือขี้เกียจ

สมัยที่ยังเป็นนักศึกษา เช่าห้องพักที่มีเจียงนอนและโซฟา
มีอยู่ช่วงหนึ่งที่บนเตียงมีของเยอะมากจนไม่สามารถหาที่นอนได้ ผมจึงตัดสินใจย้ายไปนอนบนโซฟา โดยที่ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมต้องไปนอนแบบนั้น
อยู่แบบนั้นจนทนไม่ไหว ปวดหลัง ปวดคอ จึงต้องกลับมาเขี่ยๆขยะออกจากเตียง ย้ายไปไว้บนโซฟา แล้วก็กลับไปนอนบนเตียงเหมือนเดิม

อีกครั้งที่ยังเป็นนักศึกษา ผมมีตู้เย็นที่ไม่ได้เสียบปลั๊ก... ผมใช้มันเป็นที่เก็บเงิน (สามสี่พัน)
ด้วยความคิดที่ว่าถ้าขโมยเข้าห้อง มันคงไม่คิดจะไปเปิดหาของมีค่าในตู้เย็น
อีกอย่าง ผมไม่ค่อยได้ซื้อะไรมาเก็บไว้ในตู้เย็นเท่าไหร่นัก การจะเสียบปลั๊กทิ้งไว้ มันคงจะเปลืองไฟ หรืออาจจะทำให้โลกร้อนขึ้นกว่าเดิมมาก
จริงๆแล้ว... ว่ากันง่ายๆ ก็คือขี้เกียจหาซื้ออะไรนั่นแหล่ะ

มองย้อนกลับไป ตั้งแต่เด็กๆ บ้านผมก็รกมาตลอด

เป็นเพราะผมเป็นคนทำให้มันรกเอง... หรือว่ามันเป็นกรรมพันธ์เรื่องเก็บของไม่เรียบร้อยกันนะ

บางทีนะครับ... บางที อาจจะเป็นกันทั้งบ้านเลยก็ได้